Gift med han på salg

Salg er en del av markedsføringa i ei bedrift. Eller er det omvendt? Eller samme sak? Uansett hvordan vi definerer det, så er salg ei oppgave de færreste av oss har råd til å ta lett på.

Her på bruket har vi en som er bedre på direkte salg (bonden), og en som er bedre på markedsføring (meg). Og heldigvis for det. Når den ene elsker å snakke i telefonen, og slettes ikke er fremmed for å ringe folk han aldri har møtt, er den andre til tider nesten fastgrodd i tastaturet og Facebook. På den måten er det større sjans for at oppgavene blir gjort enn om begge kvier seg for det samme.

En gang i tida prøvde jeg meg som telefonselger. Det var ingen suksess. Det å ta opp telefonen (dette var i fasttelefonens tid, for omtrent fire år siden) og ringe en vilt fremmed bedriftsleder for å selge han eller henne et produkt de knapt nok kjente til … for meg var det noe av det verste jeg kunne tenke meg å gjøre. Og slik det ofte blir: Oppgaver man kvier seg for blir lett utsatt, og utsatt, og utsatt igjen. Jeg gjorde hva som helst for å slippe å ta disse telefonsamtalene. Til og med potteplantene mine på kontoret blomstret i denne perioden (og jeg er nesten like dårlig med potteplanter som jeg er med telefonsalg). Til slutt måtte jeg likevel ta fatt. Selvsagt måtte jeg det, det var jo jobben min.

Jeg mannet meg opp, repeterte manuset mitt, reiste meg opp og sto mens jeg ringte (for det hadde jeg lært: du får mer selvtillit og mer kraft i stemmen når du står enn når du sitter). Jeg tror faktisk jeg tok pep-talk-rutinen i speilet først, noen ganger.

Så ringte jeg, presenterte meg og la fram ærendet mitt.

Dette erfarte jeg:

  • Det er ingen fordel å være østlending når man driver med telefonsalg (heller ikke som journalist, faktisk). Har man en flat bokmåls-dialekt, må man passe seg. Prøver man å være hyggelig, for eksempel, så kan det slå uhyggelig dårlig ut. Hyggelige møringer, derimot, de slipper unna med det meste. Det vet jeg alt om, jeg har kjøpt store kvanta vaskemiddel av ei utrolig kjekk Hildegunn Moltubakk-sound-alike i si tid.
  • Når man skal drive med telefonsalg må man som minimum ha et produkt som folk kjenner til fra før eller som lar seg lett forklare. Hvis man ikke har det, bør man ikke prøve å overtale bedriftsledere til å kjøpe per telefon mens de sitter i bilen og ragger rundt på tunnelbefengte vestlandet. Da må man be om å få et møte.
  • Hvis telefonsalg er noe av det verste du gjør, og du er så langt utenfor komfortsonen din som mulig, så er det stor sjans for at den i andre enden av samtalen faktisk hører det. Men det går an å feike, og det går an å trene seg god, slik at den i andre enden faktisk oppfatter dette som en hyggelig samtale.

Jeg kom aldri dit. Jeg gjorde heller mer av det jeg allerede var god på.

Salg er ei oppgave man må ta alvorlig . Det er helt avgjørende å ha rett person på jobben. Når man har jobba sammen noen år om et prosjekt, slik vi i heimen har gjort med prosjektet Ryfylke fjordhage, så lærer man seg heldigvis etterhvert hvem som til en hver tid er best til å utføre hva. Én tar seg av salg og direkte kontakt med kjøpere, én tar markedsføring, én kan alt om byggeprosessene, én kan fotografere og fakturere.

Og det ingen av oss kan godt nok, det må vi få andre til å gjøre.

Me har ein plan

Marknadsføring av Ryfylke fjordhage er min jobb. Dette er tiltaka me har brukt så langt:

  • Annonser i Haugesunds avis og Stavanger Aftenblad (via meklar)
  • Annonser i Suldalsposten og Ryfylke
  • Finn.no (meklar legg ut)
  • Facebook
  • Instagram
  • Boligmesser
  • Google Ad Words
  • Nettside

Det er ikkje muleg å peike på ein av desse og seia at det er dette som funkar. Det er sjølvsagt summen av det. Men me slutta å stå på messer etter to år. Det kosta mykje, og me fekk ikkje ein visning som følgje av at me stod der.

Det me har nytt veldig godt av, er når avisene skriv om oss. Det er ikkje til å komma forbi: Det har stor verdi at avisene nemner oss i ein sak, nesten uansett i kva samanheng det er. Men dette styrer me i minst grad sjølve, så der må me berre takka og bukka når det skjer.

Av det me styrer sjølve er det absolutt Facebook som har vore mest nyttig. Me har Facebook-side, sjølvsagt, men me annonserer også mykje på Facebook i tillegg. Facebook-annonser treng ikkje kosta svært mykje, og du kan fininnstilla publikummet ditt til kjønn, alder og kor dei bur (eventuelt oppheld seg). Du kan også innstilla annonser etter kva interesser folk seier dei har på Facebook, men jo mindre geografisk område du vil annonsere i, jo mindre har det for seg. Du risikerer i verste fall å snevra inn publikummet ditt til ei handfull.

Nå har me, med god hjelp frå Suldal Vekst, lagt ein plan for marknadsføring dette året. Marknadsføringa skal retta seg inn mot eit lokalt publikum, først og fremst. Med lokalt meiner me indre Ryfylke. Me merker at det er alt for mange som ikkje kjenner til oss her inne kor me bur, og slik kan me jo ikkje ha det 🙂

Tiltaka i denne planen blir å:

  • Stå på stand på lokale arrangement i Suldal, Sauda og Hjelmeland
  • Retta Facebookannnonsene våre mot Ryfylke
  • Ha konkurransar på stand og eller Facebook, der gevinsten er ei rosa trillebår (som me, dvs først og fremst underteikna, svært gjerne kunne tenka seg å eiga sjølv!)
  • Gjera namnet Ryfylke fjordhage kjend i regionen ved å bruka logoen/namnet alle stader me kommuniserer (på bilen, mellom anna)
  • Engasjera oss ennå meir i lokalt nærings- og organisasjonsliv

Det siste er kanskje noko av det me har vore dårlegast på. Men med bonden i politikken og underteikna som journalist i lokalavisa, har det vore viktig å syta for at me ikkje har sett oss til på fleire sider av bordet. Når me begge nå er frigjort frå verv og jobb, står me friare til å dyrka også den biten av arbeidet vårt på garden og med hyttene, og me kan gjera det på ein ryddig måte.

En bonde i litteraturens utmark *

«Langt tilbake i tida, for nesten tretti år siden, satte Margit Sandemo seg til skrivebordet for å selge sin sjel til husmødrene. Hun ble stammor til Isfolket. Sandemo fikk løfte om jordisk vinning mot at minst én av hennes bøker hvert år skulle gå i tjeneste hos Bladkompaniet og gjøre leserne avhengige. Bøkenes tegn skulle være de erotiske og mystiske omslagene, og de skulle besitte trolldomskrefter.» (Kraftig omskriving av åpningen av «Sagaen om Isfolket»)

Fortsett å lese «En bonde i litteraturens utmark *»

Kritikk – ja takk

Berre slik kan ein bli betre.

Det har alltid vore mitt mantra.

Så skal det seiast at det er ikkje kjekt å få negative tilbakemeldingar på eige produkt eller eiga bedrift, og det er slett ikkje alltid ein er einig i det som blir sagt, heller.

Men: Viss du ikkje er fornøgd med hytta eg har seld deg, viss sørvisen i innsalget var dårleg, viss vindauga lek og vaskemaskina aldri har fungert, så må du veldig gjerne seia det til meg. Berre på den måten kan eg få gjort noko med det.

Viss dine kundar er misnøgde med deg, så skal du vera glad for at dei kjem til deg med det, og ikkje berre syter for at alle andre får høyra det.

I den tida eg var med og haldt innføringskurs av typen ”kom i gang på Facebook”, så var det ei problemstilling som alltid dukka opp: Vil me verkeleg stilla oss ut i eit medium der folk kan kommentera kva dei vil om oss? Og viss me får negative kommentarar, kva skal me då gjera? Spørsmålet kjem framleis opp, i mange samanhengar, på seminar og i møte med folk som driv bedrifter og organisasjonar som har ei verksemd som rettar seg mot ein (for)brukar.

Svaret er det same, anten ein driv ei resielivsverksemd eller ein butikk, eller for den del: sel seg sjølv og sine eigne tenester: Det å vera redd for negative tilbakemeldingar er i seg sjølv ikkje eit godt argument for å la vera å gjera seg synleg. Du må stola på produktet ditt og våga visa deg fram. Så må du sjølv velja kva for arenaer som fungerer best for din bedrift.

Kva skal me så gjera viss me får kritikk? Eit eksempel: Ein kunde klagar på Facebook over ein pakke som ennå ikkje er komen fram. Det skulle ta fem dagar, nå er det gått to veker. ”Og det er slett ikkje første gongen dette skjer, så nå er eg så skuffa”, skriv kunden. I tillegg får ho ikkje svar frå bedrifta di når ho masar på dykk heller.

Kva skal du gjera då?
Først og fremst – prøva å setja deg inn i kunden sin stad og forstå kvifor ho klagar.

Du skal også svara, sjølvsagt. Svaret ditt må vera sakleg, og det må vera ærleg.
Er det vanskeleg for deg å svara på ståande fot, så seier du det: Dette må me finna ut av. Eg skal undersøka dette og koma tilbake til deg snarast råd.

Så må du sjekka ut: Har klagaren rett i sine påstandar? Har dette skjedd før, med fleire andre? Er det noko du kan ordne opp i? Har ho krav på kompensasjon?

Viss klagaren ikkje har rett i noko ho skriv, men ikkje alt, så kan det vera på sin plass å understreka det – men då helst i ei melding rett til kunden. Me bør ikkje gje oss til å diskutera og krangla i eit kommentarfelt – så svar høfleg at du nå har funne ut kor feilen ligg og at du vil ordna opp så godt som råd, og at de gjerne vil halda fram kommunikasjonen på epost, for eksempel.

Har kunden derimot rett, og det er god grunn til å tru at dette er noko også fleire kundar har slite med hjå deg, så vær ærleg på det. Ikkje skuld på andre (underleverandørar etc). Hugs at kunden din handlar med deg, ikkje underleverandørane dine. Erkjenn at de har eit problem, forklar at de jobbar med å ordna opp i det, og vis gjerne at du forstår at kunden er frustrert.

Så finst det sjølvsagt gonger ein ikkje ønsker å svara, viss kritikken kjennest djupt urettvis, usakleg eller du er i tvil om motivasjonen til den som kjem med han. Ei løysing då kan vera å prøva å venda seg til vedkommande utanfor kommentarfeltet og seia nettopp det: At du opplever kritikken som ufin og usakleg, og at du derfor ikkje ønskjer å svara vedkommande på Facebook, men viss vedkommande ønskjer å diskutera sakleg eller har spørsmål kring verksemda di, så svarar de gjerne på det. Nett-troll kan ofte vera som eventyrtrolla – dei sprekk og døyr når dei får dagslys på seg!

Child-theme

For dei av oss som ofte bruker ferdiglaga tema i WordPress, så er det to-tre måtar å redigera temaet på slik at me får det slik me vil.

Rediger tekst
Enkel redigering av fargar og stil kan du som regel gjera rett i WordPress.

Mange tema kjem i dag med ei mengde val du kan ta rett i temaet. Du går til Utseende – Tilpass, og litt avhengig av kva tema du bruker, kan du velja eigne fargar, eigen logo, eigen font osv. Dette er endringar som ikkje vil forsvinna sjølv om temaet, eller bunaden, blir oppdatert.

Utseende - tilpass er vegen å gå.
Under Tilpass og redigering har du høve å gjera endringar, men hugs at noko av dette kan forsvinna viss temaet ditt blir oppdatert.

Større og meir grunnleggjande endringar i layout (ikkje struktur!) skal gjerast i css-fila. Dei innebygde stilane finn du i fila style.css, men OBS – denne vil du verkeleg ikkje redigera i. Alt du gjer her kan/vil forsvinna når tema ein gong blit oppdatert. Mange tema kjem med ei tilleggsfil som du finn under Utseende – Redigering. Den vil typisk heite custom.css. Der kan du leggja inn eigne stilar viss du vil.

Det som kanskje mest er å anbefala er å laga eit child-theme. Altså ein avleggjar til eit ferdig tema. Det ligg ein rimeleg god og grei forklaring på korleis du gjer det hjå WordPress.org. Poenget her er at nettstaden hentar inn alle stilane frå hovudtemaet ditt, men bruker endringane du legg inn i child-theme. Og det er child-theme som må vera det valde temaet du bruker. Desse endringane vil ikkje bli overskrive når hovudtemaet blir oppdatert, og du slepp å tukla med filer du kanskje ikkje får til å gjenoppretta viss du gjer noko feil.

Skru tida tilbake?

Kan du tilbakedatera innlegg i WordPress? Ja, det kan du. Viss du feks skal flytta med deg gammalt innhald frå ein annan blogg, og ikkje får til å flytta med deg databasen. Då kan du flytta post for post og leggja inn med den datoen du ønskjer å ha. Ulempen med å gjera det slik er sjølvsagt at du mister treffa på kvar post, du mister kommentarar etc.

Men viss det ikkje betyr noko, og du har lite innhald, så kvifor ikkje. Det er berre å gløtta opp til høgre i redigeringsbiletet ditt og sjå der det står Publiser umiddelbart. Der kan du både stille dato tilbake og fram. Det første får det til å sjå ut som at det er lenge sidan du publiserte, det andre valet lar deg bestemma kva tid i framtida du vil ha det publisert.

Endre avsnitt i Word

avsnittEg bruker ein 2008-versjon av office for mac, og her er av ein eller anna grunn avsnitt-avstand etter linjeskift sett til 10pkt som standard. Eg har ikkje greidd å sjå kva rolle dette speler anna enn at det lagar ein unaturleg avstand mellom avsnitta som eg alltid må gå inn og redigera vekk etterpå. Men nå har eg endra standardmalen slik at eg slepp desse ti punkta, og det gjorde eg slik:

Opne eit worddokument, gå til Format og Stil. Pass på at Normal er vald i vindauget som kjem opp. Vel Endre.

I det nye vindauget som kjem opp: hak av for Endre mal. I same vindauge, nede til venstre: vel Avsnitt på rullegardinmenyen.

I det nye vindauget som då opnar seg: skriv 0 i staden for 10 i Avstand Etter.

Klikk Ok, Ok og Bruk. Slå av og på Word igjen, og nå skal det vera ordna for all ettertid.

 

Kampanje for kommunen

Eg har laga ein fiktiv kampanje for kommunen «Kommune». Føremålet med kampanjen er å drive rekruttering – få unge folk til å flytte til kommunen og delta i nærings- og bygdelivet. Kampanjen skal vere slik utforma at den kan hentast fram om eitt år og brukast utan vidare forklaring då. Utfordringa er sjølvsagt at det kan ha kome til nye sosiale medium som er meir naturlege å bruke då, medan andre kan ha tatt kvelden før den tid. Det får ein ta høgde for.

Her er kampanjen 5 i året:

Når vi tryner i sosiale medium

Å bruke sosiale medium i marknadsføring, kundebehandling og merkevarebygging er spennande og nyttig. Oftast går det bra, men innimellom går vi på trynet.

Korleis tabbar vi oss ut i sosiale medium, og kva gjer vi for å kome på rett kjøl att? Eitt par døme:

Fly
Illustrasjonsfoto: Suzanne T

#Quantas-Luxury: Flyselskapet Quantas lanserte ein Twitterkampanje kor dei ba folk føreslå drøymeopplevinga om bord på eit Quantasfly. Samstundes braut forhandlinga mellom flyselskapet og fagforeninga til dei tilsette saman, og den hadde allerie vore lang og hard. Fleire fly vart sette på bakken, og kundane var kjempefrustrerte. I staden for skrøyt og gode draumar hagla det inn med sure og spydige kommentarar og latterleggjering av kampanjen, merka med #Quantas-Luxury.

– Timing: Quantas kunne neppe tima kampanjen dårlegare.. Hadde kommunikasjonsavdelinga løfta blikket ut av kontoret sitt eit lite sekund, ville dei nok funne ut det, dei òg.
– Skadeavgrensing: Når skaden først er skjedd, burde dei stoppa kampanjen med ein gong. Det er like greitt å innrømme at ein har bomma, kundane har jo oppdaga det for lengst.
– Krisekommunikasjon: Har du ein krise bør du vere den første til å informere om den. Sit ikkje på gjerdet og vent på at det skal gå over, kundane dine forventar at du informerer deg. Quantas burde forstå at forhandlingane med fagforeningane kunne fått konsekvensar. Det hadde vore betre å bruke energien sin på å formidle korleis kundane skulle forhalde seg til flykanselleringar enn å spinne på draumane deira.

Kolumbus-krisa: Kolumbus har ansvaret for all buss og båttrafikk i Rogaland. Dei er aktive på Facebook og Twitter. Då ei dame delte historia om at bussen hadde køyrd frå ho på haldeplassen tok det heilt av på Facebooksida deira. Det vart side opp og tavlepost ned med sympatierklæringar og lesarane sine eigne historie. Bussjåførar vart hengd ut med namn, og heile sitiuasjonen vart svært uheldig for Kolumbus.

– Ha ein plan for kriser: Kven svarar, kva svarar vi, bør vi sensurere (slette), kva tiltak skal vi setje i verk. Kriser kan oppstå når som helst, og det er sjeldan du som styrer det. Ver godt skodd!

– Det er lurt å bruke tid på å byggje langvarige relasjonar i gode tider. Ei sterk merkevare med lojale brukarar tåler meir.

– Kjenn teknologien og dei muligheitene og avgrensingane som ligg i den. Som du ser her, så gjorde Kolumbus det einaste rette: dei fekk hjelp frå fagfolk til å handtere situasjonen. Handteringa innebar mellom anna å skru av kommentarfunksjonen på nattetider.

– Kolumbus valde å slette dei sjikanerande kommentarane som klart var i strid med norsk lov. Om ein skal slette innlegg eller ikkje er ein diskusjon ein bør ha tatt med seg sjølv og konkludert på før ein gjer det. Jamt over er det ikkje til å anbefale. Slettar du ein negativ kommentar, kan du stole på at vedkommande eller andre vil leggje merke til det og kommentere det. Og det vil truleg berre gjere vondt verre for deg. Men innlegg som heilt klart strir med retningslinjene til Facebook, eigne retningslinjer, og ikkje minst loven, bør ein kunne slette – med ei forklaring på kvifor ein gjorde det.

For det meste går det greitt å handtere kritikk og tabbar i sosiale medium, ein kjem langt med å bruke sunn fornuft og ein god dose audmjukheit, beklage og rydde opp etter seg.